Maak kennis met bewoner Christiaan

Door Christiaan

Sinds mijn komst naar Nederland, 12 jaar geleden na mijn jeugd te hebben doorgebracht in het Caribisch gebied, ging plots een geheel nieuwe wereld voor mij open. Europa was een gloednieuw speelveld, Nederland was een nieuwe uitdaging en, komend van een klein eiland van 10 bij 60 kilometer, was mijn nieuwe thuis plots vele malen groter. Mogelijkheden waren er te over en daar heb ik dan ook gretig gebruik van gemaakt. Naast de vele reizen door Europa met backpack en tent heb ik voor mijn studie Geneeskunde verschillende keren langere tijd in het buitenland doorgebracht. Zo heb ik een half jaar wetenschappelijk onderzoek verricht in Australie en heb ik 2 maanden bij de neurochirurgie in Dar-Es-Salaam, Tanzania gewerkt waarna ik solo overland van oost naar west Afrika ben gereisd.

Een ervaring die grote indruk op mij heeft gemaakt zijn de neurochirurgische operaties in Afrika. Hierbij moest men namelijk, vanwege gebrek aan financiele mogelijkheden, gebruik maken van nijptangen, jigli-zagen, brandspiritus als ontsmettingsmiddel en voorgebonden vuilniszakken als operatieschort. Tevens waren de chirurgen vaak genoodzaakt, om dezelfde reden, de operaties te beginnen zonder vooraf een verhelderende MRI- of CT-scan te hebben kunnen maken. Men begon dan op gevoel en verstand te snijden waarbij wonderlijk genoeg, over het algemeen toch de juiste plek werd bereikt. Als ik dan van de chirurgen bepaalde handelingen mocht verrichten, deed ik dat vol overgave, focussend op de aanwijzingen die werden gegeven in het Swahili, onderwijl pogend de muggen van mijn gezicht te verjagen.

Na het eindigen van deze wonderlijke tijd als reizend student heb ik als nét beginnend arts in Nederland op de afdeling neurochirurgie gewerkt. In plaats van het ‘roeien met de riemen die men heeft’ cultuur, kwam ik in een steriel paradijs terecht waar men over de nieuwste technische hoogstandjes beschikte waar in Afrika niet eens van zou durven worden gedroomd.


Momenteel zijn we enkele maanden verder en ben ik overgestapt op het zeer interessante vakgebied ‘psychiatrie’. Naast mijn werkzaamheden in het ziekenhuis behandel ik onder meer in een Asielzoekerscentrum de meest wanhopige en psychisch gedecompenseerde vluchtelingen. Buiten de media om ondervind ik hierbij wat voor effect oorlog en geweld op een mens kunnen hebben.

Ondanks het interessante aspect en het plezier wat ik er aan beleef betekent het tegelijk een indrukwekkende en zware baan. Aangezien ik in mijn vorige verblijf de benodigde rust om bij te komen niet kon vinden heb ik via de vastgoedbeschermer een heerlijk, vrijstaand pand kunnen bemachtigen waar ik door de werkzaamheden in de ruime tuin en boomgaard kan bijkomen en daarnaast in alle rust kan werken aan het schrijven van medische artikelen. Tevens vind ik er de rust om mij te storten op het lezen van vele boeken en op mijn gitaarspel. Het pand is eveneens gelegen aan de rand van een prachtig natuurgebied waar ik goed gebruik van maak door het ondernemen van lange wandelingen en fietstochten. De lage kosten van het pand geven mij hiernaast de mogelijkheid mijn studieschuld af te betalen.

Al met al; met de zomer in aantocht en mijn huidige bezigheden kan ik me geen betere woonplek wensen.